درسهایی از ژاپن: کشورهای با درآمد بالا مشکلات مشترکی دارند

[ad_1]

این نویسنده رئیس انستیتوی اقتصاد بین المللی پیترسون و نویسنده کتاب “بازیابی رشد اقتصادی ژاپن” است.

ژاپن واقعاً فقط یک دهه از دست رفته داشت. از زمان انفجار حباب در سال 1992 ، درسهای زیادی از توسعه اقتصادی کشور قابل استفاده است. اما درسهای سالهای اخیر سیاستهای اقتصادی است که باید دنبال شود ، برخلاف درسهای قبل از سال 2003 که باید از آنها اجتناب شود.

برای عدم پاسخگویی کافی به بی ثباتی مالی و به دلیل یک محرک اقتصادی کلان بسیار ترسو ، ژاپنی سازی باید به عنوان کوتاه قلمی مورد استفاده قرار گیرد. این اصطلاح قطعاً از دهه 90 در ژاپن و از این لحاظ منطقه یورو از دهه 2010 وارد می شود. در اوایل سال 2003 ، من ترس از این را داشتم که منطقه یورو به نوعی بی عملی سیاسی که تا حدودی داشت ، قرار گیرد. اما مشکلات رایج کنونی کشورهای پردرآمد ، که بطور مناسب توسط لارنس سامرز به عنوان رکود سکولار توصیف می شود ، فقط این موارد است: مشکلات رایج ، نه رهگیری برخی از سندرم ژاپن و نه نتیجه اشتباهات سیاسی قابل اصلاح است.

وقتی سیاست معکوس شد ، اقتصاد ژاپن برعکس شد. نتیجه این است که بین سالهای 1990 و 2002 ، ژاپن کمترین میانگین رشد تولید ناخالص داخلی به ازای هر سر G-7 و از 2003 تا 2019 سومین و بالاترین و دومین نرخ رشد را داشته است. رشد بهره وری

درس های مربوط به بقیه جهان پس از سال 2012 است.

نموداری که نشان می دهد بدهی عمومی فوق العاده زیاد ژاپن تأثیر کمی بر بازده اوراق قرضه داشته است.  این هم بدهی ناخالص بخش دولتی ، به عنوان درصدی از تولید ناخالص داخلی (2019) و هم بازدهی اوراق قرضه 10 ساله دولت ، به طور متوسط ​​برای سال 2019 (٪) را نشان می دهد.

نکته قابل توجه ، سه جنبه از آنچه اغلب ادعا می شود بخشی از ژاپنی شدن است ، چرخش اقتصادی را محدود نمی کند. تغییر در ارزش ین در برابر دلار تقریباً نقشی ندارد. رشد بهره وری شتاب گرفته است ، در حالی که نرخ واقعی ارز واقعی از ابتدای سال 2013 ثابت بوده است.

انقباض سریع جمعیت در سن کار نیز از بهبودی پایدار جلوگیری نمی کند. این تا حدودی به دلیل موفقیت سیاست نخست وزیر سابق شینزو آبه در مورد زنان است که باعث افزایش مشارکت زنان در نیروی کار از 48.3٪ در سال 2012 به 52.8٪ قبل از Covid-19 شد. همانطور که اولیویه بلانچارد و تاکشی تاشیرو استدلال می کنند ، این نشان می دهد که دستیابی به محرک مالی در طرف عرضه امکان پذیر است.

ستون نمودار میانگین رشد سالانه تولید ناخالص داخلی واقعی (٪) ، که تجارب اقتصادی ژاپن را پس از 2002 نشان می دهد ، با آنالوگ ها مطابقت دارد

زومبی کردن بخش شرکت ها ، که هم اکنون در اروپا و ایالات متحده یکی از نگرانی های مهم است ، نیز مانعی برای رشد پایدار نبوده است. اصلاحات شرکتی آقای آبه به اندازه اصلاحات مربوط به Womenomics عمیق و تأثیرگذار نبوده است. هنوز هم ، نسبت تشکیل سرمایه ثابت ناخالص پس از پرداخت بدهی های شرکت ها از دهه 1990 به مقام سوم ثابت در G7 رسیده است و بهره وری دوباره افزایش یافته است. نکته مهم ، همه اینها بدون حباب آشکار در سهام یا قیمت دارایی های دیگر به وجود می آید ، کسانی که بیشتر نگران زامبی ها هستند نادرست استدلال می کنند که باید نتیجه سهولت پول باشد. در ژاپن نیست

نمودار خطی نیروی کار در ژاپن (میلیون ها نفر) که مشارکت فزاینده زنان را نشان می دهد تأثیر کاهش جمعیت در سن کار را کاهش داده است

یک سندرم ادامه دار دهه از دست رفته از نظر پولی است. ژاپن با وجود تلاش های تهاجمی گسترش مرکزی ژاپن از سال 2013 ، همچنان دارای پایین ترین نرخ تورم در G7 است. به نظر می رسد عامل اصلی فشار نزولی مداوم بر انتظارات تورمی و مطالبات مزدی ناشی از پاسخ معوق BoJ در سال 2012 به این طریق باشد. منطقه یورو مشابه ژاپن است در حالی که ایالات متحده ، کانادا و انگلیس اینگونه نیستند. هزینه های تورم مستقیم در ژاپن کمتر از حد انتظار بوده است – اما فشارهای تورمی نیز شدیدتر از حد انتظار ما بوده است و این امر به عدم توانایی سیاست پولی در مقابله با تورم با نگه داشتن اقتصاد در پایین ترین نرخ بهره کمک می کند.

نمودار خطی انتظارات تورمی در بازارها: 5 تا 10 سال جلوتر (٪) ، نشان دهنده اقدامات BoJ انتظارات تورمی را افزایش نداده است

با این حال ، ژاپن خبرهای خوبی برای همه ما در جبهه مالی اعلام می کند. دموکراسی در بازار با درآمد بالا می تواند با تحریک مالی پایدار به رکود سکولار پاسخ دهد و این می تواند تقاضای خصوصی را تحریک کند. بدهی عمومی قابل توجهی می تواند در سطوحی جمع شود که قبلاً خطرناک تلقی می شد و علامت هشدار دهنده خطر مالی که باید مشاهده شود زمانی است که سرمایه گذاری خصوصی نرخ بهره را افزایش می دهد نه قبل. برخی از سرمایه گذاری های عمومی ممکن است در واقع افزایش عرضه و بهره وری باشد. باید به ارزیابی کیفیت توجه شود و نه به شبح تخصیص نادرست سرمایه خصوصی.

سری FT: درسهایی از ژاپن

در حالی که اقتصادهای توسعه یافته برای بهبودی از بیماری همه گیر تلاش می کنند ، ژاپن که برای دهه ها با رشد و نرخ بهره پایین دست و پنجه نرم کرده است چه درسی می تواند بگیرد؟

23 نوامبر: دولت ها از ترس رکود طولانی مدت به دنبال تجربه توکیو هستند

24 نوامبر: آدام پوزن: “وقتی سیاست ژاپن چرخید ، اقتصاد هم چرخید”

بعد:

25 نوامبر: آیا رونق سرمایه گذاری عمومی به سبک ژاپنی می تواند اقتصاد جهانی را نجات دهد؟

26 نوامبر: آنچه خانم واتانابه می تواند به سرمایه گذاران در مورد نحوه برخورد با بازده کم بگوید

27 نوامبر: زندگی کم رشد – چگونه کودکان غربی می توانند از جوانان ژاپنی یاد بگیرند

در طولانی مدت ، ممکن است تأثیر ماندگار ویروس کرونا در روند رشد نامشخص یا متغیر باشد. با این حال ، به نظر می رسد به نظر می رسد رکود جهانی در اقتصادهای با درآمد بالا را تشدید کرده و اشتهای ریسک و انتظارات تورمی را بیشتر کاهش دهد. با این حال ، کوید -19 ممکن است ژاپنی ها را با نقض تابوهای هزینه های عمومی پایدار و هماهنگی مالی پولی ، کشته باشد.

سرانجام ، ژاپن ممکن است پس از انجام کارهای مدیریت بهداشت عمومی بهتر از اتحادیه اروپا یا ایالات متحده و مشاهده کوچکترین کندی در رشد ، برای دهه آینده به راس گروه اقتصادی شرکای خود بازگردد. بهره وری آن از سال 2003 است. شاید همه ما باید اینقدر خوش شانس باشیم که ژاپنی می شویم؟

[ad_2]

منبع: blue-news.ir