به جهت جلوگیری از مسمومیت اهمیت فلزات سنگین و رویش اضافی جلبک، می بایست از کربنی اهمیت محتوای خاکستر ناچیز کربن فعال ساختار محلول به کارگیری کرد. کربن فعال یا این که کربن اکتیو به مجموعه ای از مواد کربنی اصلی تخلخل و مرحله داخلی بالا اطلاق میشود. کربن اکتیو یک نوع جاذب قادر حساس جذب سطحی فوق العاده می باشد بطوریکه در هیچ حلال شناخته شده ای حل نمی شود و پررنگ ترین مشخصه آن حذف انتخابی آلاینده هاست و در بعضی موردها به جهت بازیافت مواد نیز بکار می رود. لذا، در گزینه استفاده از این دسته کربن برای جذب مواد معدنی مانند طلا، اندازه ذرات بایستی در محدوده ۴/۱ تا ۳۵/۳ میلیمتر باشند. همین پارامتر اهمیت نقش تعیینکنندهای را در کاربرد زغال فعال ایفا میکند. تراکم بالاتر، فعالیت جرم بیشتری را آماده می کند و به طور معمول کربن فعال شده با میزان مرغوب بودن بهتری را نشان میدهد. همینطور مصرف کربن اکتیو به افزایش عملکرد همگی امداد میکند. هرچه اندازه ذرات یک زغال فعال ریزتر باشد، دسترسی به تراز ویژه بیشتر، خوبتر و در نتیجه سرعت جذب فراتر خواهد بود. هر چه همین شماره فراتر باشد، نشان از عمل بالاتر آن دارد. هر چه میزان مش عمده باشد، به معنای بزرگتر بودن قطر و ترازو ذرات کربن بوده و به همین استدلال توان جذب آن‌ها کاهش خواهد شد. از در بین بردن بو در آب خام به تیتر اولی کاربرد کربن فعال در تصفیه آب نقش دارد.اولین کارخانه تصفیه آب که در آن از مخزن جذب کربن فعال شده کلیدی دانه استفاده شده هست ، در سال 1930 در فیلادلفیا ، ایالات متحده ساخته شد.در دهه 1960 و 1970 ، کشورهای غربی بسط یافته به جهت تقویت حذف آلاینده های آلی از تکنولوژی کربن فعال شده در تصفیه آب آشامیدنی استعمال کردند که در آن زمانه پیش از کلر زنی به عنوان اولی تراز از تصفیه کربن فعال به کار گیری می شد. همین شاخص اهمیت توجه به میزان فعالیت کربن و ماده اولیه در هر نوع، مختلف است. این میزان به طور انحصاری به ماده اولیهای که به جهت ایجاد کربن اکتیو به کار گیری میشود، بستگی دارد. که به دلیل مساحت سطح داخلی قابل توجه بالا ، ساختار متخلخل و منفذی، گنجایش جذب بالا، امکان فعالسازی دوباره و همچنین ارزش ذیل در مقایسه حیاتی سایر جاذب های غیرآلی، ماده منحصر به فردی است.